Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Σχέσεις



Αν προσέξουμε τη ζωή μας και παρατηρήσουμε τις σχέσεις μας, βλέπουμε ότι είναι μια διαδικασία χτισίματος αντίστασης στον άλλο άνθρωπο, χτισίματος ενός τοίχου που από πάνω κοιτάμε και παρατηρούμε τον άλλο. Και πάντα διατηρούμε ένα τοίχο και μένουμε πίσω απ’ αυτόν, είτε είναι ψυχολογικός τοίχος, είτε υλικός, είτε οικονομικός ή εθνικιστικός τοίχος. Όσο ζούμε απομονωμένοι πίσω από ένα τοίχο, δεν υπάρχει σχέση με κάποιον άλλο· και ζούμε περιφραγμένοι γιατί αυτό είναι πολύ πιο ικανοποιητικό, νομίζουμε ότι είναι πολύ πιο ασφαλές. Στον κόσμο υπάρχει τόση διάλυση, υπάρχει τόσο μεγάλη θλίψη, τόσο πολύ πόνος, τόσοι πόλεμοι, καταστροφές και δυστυχίες που μας κάνουν να θέλουμε να ξεφύγουμε και να ζήσουμε μέσα στους τοίχους της ψυχολογικής ασφάλειας του εαυτού μας.

Η Χαρά της Ελευθερίας, Κεφ. 14
Η κάθε είδους σχέση που έχουμε είναι φυγή — είτε είναι η σχέση μας με την ιδιοκτησία, είτε με τους ανθρώπους ή με τις ιδέες. Κι αυτή είναι η κατάσταση στην οποία ζούμε: χρησιμοποιούμε  τους ανθρώπους, τα πράγματα κι τις ιδέες σαν μέσο για να καλύψουμε την εσωτερική μας φτώχια. Και προσκολλιόμαστε τόσο απελπισμένα , επειδή μέσα μας είμαστε άδειοι— και καθώς φοβόμαστε αυτό κενό κρεμιόμαστε από εξωτερικά πράγματα όπως  οι ιδέες και τα ιδανικά, σαν προβολές τους εαυτού μας.
The Collected Works, Vol. 5
Έτσι, οι σχέσεις των περισσότερων από μας είναι στην πραγματικότητα μια διαδικασία απομόνωσης και προφανώς τέτοιες σχέσεις χτίζουν μια κοινωνία που είναι επίσης απομονωτική. Αυτό ακριβώς είναι εκείνο που συμβαίνει σε όλο τον κόσμο: παραμένετε στην απομόνωσή σας και κουνάτε το χέρι σας πάνω από τον τοίχο που τον ονομάζετε εθνικισμό, αδελφότητα ή οτιδήποτε άλλο, αλλά στην ουσία εξακολουθούν να κυριαρχούν οι  κυβερνήσεις και οι στρατοί. Όντας πάντα προσκολλημένοι στους ίδιους σας τους περιορισμούς, νομίζετε ότι μπορείτε να δημιουργήσετε παγκόσμια ενότητα, παγκόσμια ειρήνη, πράγμα που είναι αδύνατο. Όσο έχετε κάποια σύνορα, είτε εθνικά, είτε οικονομικά, είτε θρησκευτικά ή κοινωνικά, είναι ολοφάνερο γεγονός ότι δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη στον κόσμο.
Η Χαρά της Ελευθερίας, Κεφ. 14

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

«Να νοιώθετε βαθιά αντί να είστε έξυπνοι»



«… Το κεντρικό πρόβλημα είναι η σκληρότητα. Η σκληρότητα θολώνει το μυαλό και την καρδιά, φέρνει έλλειψη ευαισθησίας· θρέφει το μίσος και τη βλακεία· τσαλαπατάει την αγάπη και την καλοσύνη, που είναι οι μόνοι αληθινοί παράγοντες εξαγνισμού στη ζωή. (…) Το να σκοτώσεις κάποιον θεωρείται δολοφονία και τιμωρείται από τον νόμο. Αλλά το να σκοτώνεις για την πατρίδα σου, για τον βασιλιά σου, για την ιδεολογία σου, για τον Θεό σου, είναι κάτι που το τιμούνε. Δηλαδή, το να σκοτώνεις τον αδελφό σου είναι λάθος, κακό, στη μια περίπτωση και σωστό και σεβαστό στην άλλη; Το να σκοτώνεις δεν είναι ανόσιο, κακό, σε κάθε περίπτωση; Ο σκοπός καθορίζει τα μέσα ή τα μέσα καθορίζουν τον σκοπό; Δεν πρέπει να χρησιμοποιείς τα σωστά μέσα για ένα σωστό σκοπό; Η μαζική δολοφονία, ο πόλεμος, είναι το σωστό μέσο για να φέρει έναν ειρηνικό και ευτυχισμένο κόσμο; Εάν εσείς κι εγώ πρόκειται να γίνουμε φίλοι κι έχουμε καλά αισθήματα, θα προσβάλλουμε ποτέ ο ένας τον άλλον, θα εξαπατήσουμε ο ένας τον άλλον, θα καταπιέσουμε ο ένας τον άλλον, θα εκμεταλλευτούμε ο ένας τον άλλον; Όχι. Θα αποκλείσουμε όλες αυτές της αιτίες δημιουργίας εχθρικότητας μεταξύ μας, αν πρόκειται να γίνουμε φίλοι. Στον κόσμο η καλή θέληση και η συμπόνια, είναι το ουσιαστικό· ούτε οι βόμβες ούτε τα κανόνια. Κι ωστόσο χρησιμοποιούμε τρομακτικές μηχανές καταστροφής, ελπίζοντας να φέρουμε τάξη, ειρήνη και ευτυχία στους ανθρώπους. Αυτά είναι τα σωστά μέσα ή είναι η αγάπη, η συμπόνια και η καλοσύνη; Είναι η βία, σε οποιαδήποτε μορφή της, πρόδρομος της ειρήνης;

Μην πτοείστε από τις απειλές της προπαγάνδας, από την εξυπνάδα των διανοούμενων, από την γνώμη και την άγνοια της μάζας, αλλά σκεφτείτε το, νιώστε το βαθιά αν πρέπει ή όχι για το σωστό σκοπό να χρησιμοποιούνται τα σωστά μέσα. Μην παγιδεύεστε από εικασίες, θεωρίες και από δήθεν γεγονότα. Νιώθετε βαθιά αντί να είστε έξυπνοι, σκεφτείτε βαθιά αντί να είστε επιφανειακοί.
Είμαστε όλοι ένα, παρόλο που έχουμε διαφορετικά χρώματα, έθιμα και διαφορετικούς θεούς. Εάν έχεις σκληρότητα και απληστία, φθόνο και λαγνεία, επηρεάζεις το σύνολο. Εάν έχεις ευγένεια και γενναιοδωρία, επιείκεια και συμπόνια, τότε φέρνεις τάξη και ειρήνη. Ο κόσμος είναι αυτό που είσαι εσύ. Μην σκέφτεστε ότι επειδή δεν είστε διαπρεπής φυσιογνωμία, επειδή δεν έχετε εξουσία, δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα· όταν είσαι διαπρεπής φυσιογνωμία, με εξουσία, δημιουργείς αθλιότητα και αταξία. Η ταπεινότητα είναι εκείνη που μεταμορφώνει, όχι η εξουσία. Η αγάπη είναι εκείνη που φέρνει τάξη και διαύγεια και όχι η επιθυμία. Η αποδοχή της αυθεντίας οδηγεί σε σύγχυση και δυστυχία. Η αυθεντία θρέφει τον φόβο, και ο φόβος φέρνει εξάρτηση. Η εξάρτηση καταστρέφει την αγάπη».
Κρισναμούρτι «Ο κόσμος μέσα μας», μετ. Ν.Πιλάβιος (μεταφράζεται αυτόν τον καιρό)

#Quantumnaut